BELTRUM/RENESSE - De gehandicapte Matt Cole, met in zijn spoor zijn kinderen Jim (12) en Libby (15), is al anderhalve week op weg door Nederland. Hitte en stoffige wegen zijn z’n zwaarste tegenstanders. Meelevende reacties van mensen onderweg maken echter veel goed. ‘Het valt me niet tegen.’

Matt Cole, die al jaren een dwarslaesie heeft, is deze weken een dankbaar item voor de media. In de elf dagen dat hij onderweg is op zijn tocht van 1400 kilometer door Nederland, heeft hij al vier keer zijn verhaal mogen doen. In Limburg stond niet alleen een schrijvende journalist maar ook een tv-ploeg op hem te wachten. ‘In Eindhoven werd ik door diverse mensen aangeklampt die me geld wilden geven. Ik heb ze gevraagd het geld over te maken naar het bankrekeningnummer dat op mijn site staat.’
Nu al weet Beltrumer Cole dat het een goed idee was met zijn rolstoel door Nederland te trekken. Onderweg wil hij begrip kweken voor mensen met een dwarslaesie en hoopt hij bovendien geld in te zamelen voor een fonds dat dwarslaesie-onderzoek bundelt. ‘We worden vaak door mensen aangesproken. Prachtig. Deze ervaring neemt niemand mij af. Het woord dwarslaesie breng ik in de harten van mensen. Dat is een goed gevoel. Het mooie is ook dat we dit met zijn drietjes doen. Libby en Jim fietsen mee. Vooral voor Jim is dat een prestatie, want hij heeft ook nog vier tassen aan z’n fiets. Bij elkaar goed voor dertig kilo.’
Herstellen
‘Zondag hebben we zelfs 105 kilometer afgelegd. Dat kwam omdat we vrijdag bijna niets hadden gedaan. Ik moest de rolstoel herstellen omdat ik een probleem had met de rem. We hadden toen de keus tussen óf een dag achter lopen op het schema óf die dag weer direct inhalen. We kozen voor het laatste. We hebben een doel en daarvan wijken we niet af.’
Hij volgt de Ronde van Nederland, een route van de ANWB. Die brengt hem door alle twaalf provincies. De kwaliteit van de wegen is nogal verschillend. ‘Soms hebben we prachtige wegen. Maar af en toe is het ook een ramp. Zondag, toen we al 85 kilometer hadden afgelegd, moesten we over een zandweggetje waar ik bijna vast kwam te zitten. Het was ongelooflijk zwaar. Vergeet niet dat achter de rolstoel ook nog eens een aanhanger met veertien kilo zit.’
De tocht duurt vier weken en de kosten worden daarbij zo laag mogelijk gehouden. Matt Cole, zijn kinderen en zijn vriendin Louise overnachten bijvoorbeeld gratis op campings. ‘Ik heb alle kampeerplaatsen waar we een stop hadden gepland, gevraagd of ze me op die manier wilden sponsoren. Een camping in het Limburgse Molenpeel bleef zelfs speciaal voor ons open. De eigenaresse vertelde dat ze de camping eigenlijk had willen sluiten, omdat haar man doodziek is. Maar ze wilde ons niet met een probleem opzadelen. Ik kreeg tranen in mijn ogen toen ik dat hoorde. Dan besef je ook dat zelfs een dwarslaesie maar relatief is.’
Cole en de kinderen laten zich evenmin door de hitte klein krijgen. Maandag trokken ze van Renesse naar Brielle en dinsdag passeerden ze het werkeiland Neeltje Jans. ‘Samen zijn we gewoon een sterk team.’
De tocht van Matt Cole is te volgen op: http://www.invanet.org.