Samen Hang

Het lichaam is één geheel, geen verzameling losse onderdelen. Als er ergens iets mis gaat, kan dat ergens anders gevolgen hebben. Na een dwarslaesie is dat goed te merken. Stel bijvoorbeeld dat een gewricht gaat verstijven. Dan kunnen andere spieren en gewrichten overbelast raken of op hun beurt verstijven. Het ligt daarom voor de hand dat ook in de revalidatie alle onderdelen met elkaar samenhangen. Alles gebeurt doordacht, met bepaalde redenen. En de revalidatie beperkt zich niet tot de oefenuren, maar gaat voortdurend door. Zo moeten de meeste revalidanten ’s nachts op hun buik liggen. Dit gebeurt om de plaatsen te ontlasten die overdag veel druk krijgen, met het oog op het voorkomen van decubitus. Maar het gebeurt ook om de gewrichten en spieren een andere houding te geven en zo spasme en verstijving te voorkomen.

Een individuele ontwikkeling

Het verschilt per revalidant en per periode wat de beste behandeling is. Dit geldt bijvoorbeeld voor het ‘doorbewegen’. In het begin gaat het er vooral om spier- en gewrichtsverstijving tegen te gaan en te zorgen voor een maximale beweeglijkheid. Bij de één zal dit langer duren dan bij de ander. Dan komt een periode van onderhouden. Langzaam komt het lichaam tot rust en word je als revalidant actiever. Er ontstaat een evenwicht, waarna het doorbewegen wordt afgebouwd. Dat is dan niet meer zo nodig. Het voornaamste is dat je tegen die tijd zelf in de gaten hebt of het goed blijft gaan met je spieren. Mocht je een terugval opmerken, dan kunnen snel maatregelen worden genomen.